Historia Ochotniczej Straży Pożarnej w Gniewie

Opublikowano: poniedziałek, 06, sierpień 2012 09:25
Administrator

Historia Ochotniczej Straży Pożarnej w Gniewie

 

Początki straży pożarnej w Gniewie sięgają końca XVIII wieku. W 1849 roku zreorganizowano dotychczas istniejącą straż, powołując Gniewskie Towarzystwo Przeciwpożarowe i Ratownicze (Mewer – Feuer Rettungs Verein). W 1856 roku wzniesiono nową remizę i wieżę obserwacyjną. Rada Miejska dnia 06 lutego 1897 roku zatwierdziła nowy statut, który zobowiązywał do służby wszystkich zdolnych do pracy mężczyzn. Straż otrzymała wówczas nową nazwę - Ochotnicza Straż Pożarna (Freiwilligen Feuerwehr) w Gniewie.

W jej skład wchodzili wówczas mistrzowie i czeladnicy warsztatów rzemieślniczych, zrzeszeni na dobrowolnym i ochotniczym werbunku. Sprzęt w tym czasie był bardzo skromny. Dopiero w roku 1904 zakupiono pompę ręczną na zaprzęg konny, a w roku 1913 ręczną drabinę mechaniczną. Remiza Ochotniczej Straży Pożarnej mieściła się wówczas w drewnianym baraku zbudowanym w roku 1895 na placu obecnej Szkoły Podstawowej na ul. Gdańskiej, gdzie w rok później zbudowano wieżę do ćwiczeń. Ilość członków przed I wojną światową wahała się od 22 do 25 czynnych i około 20 wspierających.

Oprócz akcji pożarniczych Ochotnicza Straż Pożarna w Gniewie dzierżyła w swoich rękach całe życie społeczne i kulturalne miasta. Organizowano zabawy, festyny i przedstawienia teatralne. Ponadto straż zorganizowała przy OSP drużynę sanitarną składającą się z 15 kobiet. Pierwszy sztandar od społeczeństwa OSP otrzymała w roku 1926(Niestety zaginął on na skutek wybuchu wojny w 1939 roku. Zachował się jednak drzewiec tego sztandaru, który do dnia dzisiejszego jest przechowywany w strażnicy).

OSP miała też w okresie międzywojennym dużo pracy. W 1921 roku strażacy gasili pożar zamku krzyżackiego, a w 1924 spłonął tartak i stolarnia. We wszystkich tych przypadkach udało się jednak zapobiec rozprzestrzenianiu ognia na sąsiednie budynki.

Wojna, która wybuchła w 1939 roku, rozproszyła członków OSP. Zbrodniarze hitlerowscy zamordowali w lesie Szpęgawskim prezesa oraz członków zarządu OSP. W 1944 okupant wcielił przymusowo w szeregi Straży Pożarnej wszystkich tych członków, którzy przed wojną byli w szeregach OSP i wywiózł ich w kierunku Gdańska. Do Gniewu wrócili dopiero po zakończeniu wojny.

W 1945 roku przez miasto przetoczyła się fala pożarów. Sprzętu gaśniczego praktycznie nie było i tylko dzięki wsparciu Gniewian, pod dowództwem członków OSP, uratowano miasto od zagłady. Tuż po wojnie, jedną z pierwszych rzeczy, które musieli zrobić strażacy była zbiórka zniszczonego i rozproszonego sprzętu przeciwpożarowego. Odnalezione maszyny i narzędzia zaczęto reperować. Zebranie organizacyjne OSP po wyzwoleniu odbyło się już w dniu 23 kwietnia 1945 roku. Na zebraniu w szeregi OSP zapisano 25 członków czynnych i 9 wspierających. W tym czasie remiza OSP mieściła się w dawnej stajni, którą uporządkowano i przystosowano dla potrzeb OSP. Umundurowanie dla 25 członków OSP przerobiono z przefarbowanych mundurów niemieckich. Członkowie OSP równolegle z pracami wykonywanymi na rzecz miasta takimi jak: zabezpieczanie budynków grożących zawaleniem, naprawą różnych instalacji, przystąpili również do organizacji życia kulturalnego. Zaczęto normalne regularne ćwiczenia. Przystąpiono do sukcesywnego umundurowania członków. Szeregi Ochotniczej Straży Pożarnej zostały też odmłodzone dzięki12 młodym druhom. Osobom zasłużonym przyznano tytuły członków honorowych. W tym czasie czynnych członków OSP było 30, honorowych 7, a członków popierających 100.

W połowie roku 1948,dzięki staraniom zarządu, OSP otrzymało z demobilu samochód ciężarowy (do tej pory do pożarów jeżdżono wozem konnym). Samochód został przerobiony na pożarniczy i doprowadzony do całkowitej sprawności technicznej dzięki zaangażowaniu finansowemu społeczeństwa i dzięki dużemu wkładowi pracy, jakim wykazali się poszczególni członkowie OSP.W roku 1959 w uznaniu zasług władze miasta i społeczeństwo ufundowały sztandar, który uroczyście wręczono we wrześniu.

Praca gniewskich strażaków została tez doceniona w 1964 roku, kiedy to jednostka została uhonorowana najwyższym odznaczeniem związkowym- Złotym Znakiem Związku.

W związku z dynamicznym rozwojem jednostki w roku 1984 Zarząd OSP wraz z ówczesnym Komendantem Rejonowym TZSP, podejmują decyzję o modernizacji i rozbudowie strażnicy OSP Gniew. W związku z problemami wykupu działki pierwsze prace związane z rozbudową następują w kwietniu 1987 roku. W roku 1995,Gniewska Ochotnicza Straż Pożarna, jako jedna z pierwszych w województwie gdańskim OSP zostaje włączona do Krajowego Systemu Ratowniczo Gaśniczego. W miesiącu wrześniu roku 2009 uczczono 160 rocznicę powstania Ochotniczej Straży Pożarnej w Gniewie.